ميدهد و ديگرى جانشين او مىشود ، و نيز رفعت و منزلت و پستى و دون همّتى ، و خوارى پيوسته افراد شما را از يكديگر جدا مىكند تا خود بدانيد كه راه زندگى محدود نيست و صحنه ى زندگى آزمايشها و امتحانها است كه بر فرد ممكن است ، از بهره و نصيبى محروم باشد ولى هزاران بهره و نصيب ديگر براى او ممكن باشد كه اگر كوشش كند به آنها ميرسد و شايد جمله ى « لِيَبْلُوَكُمْ فِي ما » تا آخر اشاره به همين مطلب باشد كه اين تفاوتها راههاى كار است كه هر كه هر چه بكند و از اين اختلافات و مراتب موجوديّت استفاده كند در آخر آزموده شده يا به راه بد رفته و گرفتارى نصيب خود كرده يا به خوبى از عهده ى اختلاف و تفاوت درجات زندگى بر آمده و آنچه بايسته و شايسته بوده است انجام داده در زندگى موفّق شده و براى آينده هم آثار توفيق و بهره مندى خود را نمودار كرده است و آثار مغفرت و رحمت را از هم اكنون براى خود نشان مىدهد .